Neomediebala. Erromanikoko austeritatea hartzen du, hildakoa lurrekoa dela adierazteko; aldi berean, Kristoren Berpizkunderako gogoak bertikaltasuna bultzatzen du, gotikoan inspiratua. Erlaitzaren lerroak markatzen du bi estiloen arteko muga. Estalkia piñoi altuan igotzen da, eta handik gora egiten du, gurutzeraino iritsi arte, loto-lore itxia agertzen da. Atea, garbia, beira zeharrargitsukoa da, burdinazko xehetasunekin, multzo arkitektonikoaren joera estilistikoarekin bat datorrena.

Madrilgo hirian arrasto iraunkorra utzi duen euskal abizenik bada, Otamendi Machimbarrena familiakoena da. Lau anai-arrebak Donostian jaio ziren, José Otamendi Orbegozo (1837-1909) eta Juana Machimbarrena Echave (1850-1923) gurasoen seme-alabak. Machimbarrena Echave anaiak, XIX. mende amaieran, Donostiako familiarik aktiboenetakoak ziren merkataritza eta enpresa-jardueren alorrean. José Otamendi, aldiz, irakaslea izan zen, astronomoa, geografoa eta matematikoa, eta hark utzi digu Gipuzkoa Plazako estazio meteorologiko astronomikoa, hirigintzako mugarri gisa. 1897an, Otamenditarrak Madrilera aldatu ziren laneko arrazoiengatik, eta han finkatu ziren behin betiko.

Joaquín anaia nagusiak —familiaren panteoian ehortzi ez zuten bakarra—, arkitektoa zenak, Cibeles Plazan dagoen Komunikazioen Eraikina egin zuen Antonio Palacios lankidearekin batera, gaur egun Madrilgo Udalaren egoitza dena.

Miguel Otamendi Machimbarrenak (1877-1958), Bide ingeniari eta ingeniari elektrizista zenak, Madrilen eta Belgikan ikasi zuen. Gaztetatik irakaskuntzan ibili zen, eta 1904an, AEBetako erakusketa batean Espainiako gobernuak zuen ordezkari gisa, New York-eko metroaren inaugurazioan izan zen. Orduantxe erabaki zuen Madrilgo Metroa eraikitzea

bultzatzea. Lehen tartea, Sol-Cuatro Caminos bitartekoa, 1919ko urriaren 17an inauguratu zuen, Alfonso XIII eta Banco de Vizcaya bezalako inbertitzaileen laguntzarekin. Proiektuaren buru jarraitu zuen, harik eta, hirurogeita hamarreko hamarkadan, Madrilgo Metroa esku publikoetara igaro zen arte.

Bi anaia txikienak, José María (1885-1959) eta Julián (1889-1966), hurrenez hurren industria-ingeniaria eta arkitektoa zirenak, Miguel anaiak sortutako Urbanizadora Metropolitana konpainian sartu ziren. Enpresa hark eraiki zituen Gran Vía-ren zati bat, Cuatro Caminos inguruko auzoak, gaur egun desagertuta dagoen Estadio Metropolitanoa eta AZCA eremua. Eraikin ospetsuenen artean, aipatzekoak dira Espainia Eraikina eta Europa Dorrea, 40 eta 50eko hamarkadetan Espainia Plazan eraikiak, garai hartan hormigoizko egitura zuten munduko eraikinik handientzat hartzen zirenak.

1989ko abuztuan, Otamenditarren Inmobiliaria y Urbanizadora Metropolitana etxea eta Banco de Vizcaya-ren Inmobiliaria Vasco-Central batu egin ziren, eta hala, Metrovacesa enpresa sortu zen, Espainiako higiezin-enpresa nagusietako bat bihurtuko zena.

José María Churruca Blasco, José María Otamendiren alaba María Otamendi Agarristarekin ezkondu zena, Metropolitana etxeko presidente izan zen, eta bat egitearen ondoren, Metrovacesaren administrazio-kontseilukoa, 1990eko ekainaren 3an hil baino zertxobait lehenagora arte. 2003an, Otamendi bakarra gelditzen zen enpresaren akziodun gisa: haren seme Álvaro Churruca Otamendi.

'Koshkeros, bautizados en San Vicente. Ingenieros del gran Madrid' Diario Vasco, 1966ko otsailaren 16a.