Yturraldek Barrokora begiratu zuen, garai hartako artearen gaietara eta adierazpen artistikora. Horretarako, gure probintzian oraindik ikus daitezkeen Via Crucisaren adibideetan inspiratu zen. Azken geltokia, Yturraldek eredu gisa hartu zuena, hilerriaren barruan dago.

Memento Mori baten aurrean gaude. Diego Yturraldek, hil ondoren ere, bizitzaren hauskortasuna gogorarazten digu bere monumentuarekin, harrian grabatutako mezuan adierazten duen bezala: "...Ni izan nintzen zu orain zarena. Bihar zu izango zara ni orain naizena...". Multzo eskultorikoa Pasioaren tresnekin osatzen da. Hildakoaren mezuak bizitza zuzena eramatera deitzen gaitu, erredentzioa lortzeko bide bakarra bezala, bere azken zentzua.

Diego Yturralde Arcelus 1857an jaio zen Donostian. 1896an Amaran bizi zen, Motxaeneberri Tolaretxe 23an. 1900. urtetik aurrera, hilerri honetan lan egiten zuela badakigu. Bere sinadura nekropoliko hainbat monumentutan agertzen da, hilobi xumeetatik hasi eta balio artistiko handiko kaperetatik. Bere lanaren bi adibide dira: Lorenzo Arteaga eta Arbillagaren hilobia, San Bizente 29an kokatua eta 1900ean egina; eta 1906an Ignacio Irastorzarentzat eraikitako kapera, San Ignazio kaleko 109-113an dagoena. Lehenengoak bere lanaren soiltasuna erakusten duen bitartean, bigarrena bere tailaren eta konposizioaren kalitateagatik nabarmentzen da. Aurrealdean dagoen plaka xume batek D. Yturralde Eraikitzaileari egozten dio egiletza. Beirate artistikoek Maumejean-en sinadura daramate, jatorri frantziarra zuten eta 1894tik Donostian finkatutako beirate-egileak.

"Hildakoaren aurrean gaur hemen daudenak bizi daitezela, Jaungoikoaren legearen arabera hil arte. Mundu ilun honetatik bestera goazenean, Jainkoaren argia aurki dezagula denok. Zu orain zarena izan nintzen ni. Bihar zu izango zara ni orain naizena. Ongi neurtu dut gure bizi laburra, heriotzaren unean zainduta egoteko".

1924ko abuztuaren 22an bere monumentuaren planoak aurkeztu zituen, Via Crucisaren azken geltokia izango zena.