Paisaia
Paisaia lurralde-antolamenduan funtsezko elementu gisa
2000 urtean, Consejo de Europa erakundeak Europako Paisaiaren Hitzarmena sinatu zuen, eta 2009an Eusko Jaurlaritza atxiki zitzaion. Hitzarmen honek paisaia ondare natural eta kulturalaren funtsezko elementu gisa aitortzen du, herritarren ongizaterako eta lurralde-identitaterako giltzarri delarik.
Paisaia honela definitzen da: biztanleriak hautematen duen lurraldearen edozein zati, faktore naturalen eta giza faktoreen arteko elkarreraginaren emaitza, eta kulturan, ingurumenean eta ekonomian eragina duena.
Paisaia planifikazioan txertatzea
Hitzarmenarekiko atxikimenduak paisaia lurralde-antolamenduko politiketan integratzea dakar, honako hauek sustatuz:
- Balio paisajistiko handiko eremuen babesa
- Ingurunea aldatzen duten jarduketetan paisaia-inpaktuaren azterketak egitea
San Sebastián-ko HAPOan (Hiri Antolamenduko Plan Orokorra), paisaia oro har kalitate handikotzat jotzen da, nahiz eta eremu degradatuagoak ere identifikatzen diren, bereziki hiri, industria eta landa eremuen arteko trantsizio guneetan. Babeserako, C.6 Baldintza Gainjarria: Paisaia Babeserako Eremuak jasotzen da.
Lau-Haizeta: hiri-inguruko birika berdea
Parque de Lau Haizeta hiri-inguruko espazioaren adibide esanguratsua da, non balio paisajistiko handiko elementuak eta presio urbanistikoak eragindako degradazioa uztartzen diren.
Bere kokapenari eta Jaizkibel, Urumea eta Oiartzun korridoreen gaineko ikuspegi pribilegiatuei esker, Donostiako paisaia-erreferente nagusietako bat da, eta lurraldearen garapen jasangarrirako aktibo garrantzitsua.
